Podziel się:

THURSTON MOORE
Demolished Thoughts

Trzecia „solowa” płyta Thurstona Moore z piosenkami przynosi muzykę w przeważającej mierze akustyczną, opartą o gitary 6- i 12-strunowe, skrzypce, harfę i perkusję. Ten format pojawiał się już na „Trees Outside The Academy”, choć z tamtego zespołu tutaj występuje jedynie skrzypaczka Samara Lubelski. Jest ona drugą po liderze najbardziej słyszalną osobą tej płyty. Trzecią, choć ukrytą, jest produkujący album Beck. Po ostatnich płytach Sonic Youth, solidnych, ale dalekich od innowacyjności sprzed lat, Moore wreszcie stworzył płytę, która szczerze zaskakuje, jest wielopłaszczyznowa i stopniowo odkrywa swe skarby. Kompozycje są bardzo dobre, poetyckie, niejednoznaczne, pełne charakternych melodii i niedopowiedzianych sekcji zachęcających do improwizacji. Otworzone w ten sposób możliwości aranżacyjno-realizatorskie duet Moore – Beck wykorzystuje błyskotliwie. Brzmienie, choć na pierwszy rzut oka ustalone w kameralnym strunowo-smyczkowym składzie, nieustannie zmienia akcenty i odcienie. Choć parę utworów, jak przebojowe Circulation lub Orchard Street, spokojnie mogłoby trafić do repertuaru Sonic Youth, nawet dysonansowe instrumentalne pasaże temu sprzyjają, to tak czujne, zaskakujące, a zarazem pełne naturalnej lekkości gry brzmieniem zdarzały się SY ostatnio chyba wtedy, gdy grał z nimi Jim O’Rourke. Moore właściwie mógłby się już poświęcić noise’owym improwizacjom albo wydawaniu kaset, do których jego oficyna Ecstatic Peace! ostatnio powróciła, a niespodziewanie nagrał album, który mieści się w top ten jego kariery.

[Piotr Lewandowski]