Podziel się:

Bitches Brew Revisited, Nublu Orchestra conducted by Lawrence D. 'Butch' Morris
Sala Kongresowa | Warszawa | 20.06.11

Chyba każdego roku jeden dzień Warsaw Summer Jazz Days musi frekwencyjnie odstawać in minus od pozostałych i podejrzewam, że ten los spotkał właśnie, otwierający program w Kongresówce, poniedziałkowy koncert dwóch projektów: Bitches Brew Revisited pod dowództwem Grahama Haynesa i dyrygowanej przez Lawrence'a 'Butcha' Morrisa Nublu Orchestra. Szczerze mówiąc, słuchając Bitches Brew Revisited pustki na sali zdały mi się racjonalne. Rozumiem, że na czterdziestolecie kultowego albumu Milesa można go wydać w eksluzywnym boxie albo wypuścić dobrą koncertówkę z tamtego okresu, ale nie rozumiem, jaki jest sens takich tribute'ów. Oczywiście poza zarobieniem na trasie. Bitches Brew Revisited okazało się przewidywalnym, sztampowym niby-fusion, cytującym motywy z "Bitches Brew" chyba tylko dla przykucia uwagi publiczności, ale może i muzyków, bo ci czasem wyglądali, jakby zupełnie nie mieli pomysłu co z nimi zrobić. Rewizja obróciła się w karykaturę. Takie rzeczy są po prostu niepotrzebne.

Wieczór na szczęście uratował Lawrence 'Butch' Morris i jego Nublu Orchestra. Nonet na dwie perkusje (i przeszkadzajki), wibrafon, 2 gitary elektryczne (w tym jedną dwunastrostrunową), bas, kornet, saksofony altowy i tenorowy zaprezentował ustrukturyzowaną improwizację, rozwijającą się w seriach drobnych motywów wrażliwych na każdy gest Morrisa. Podobało mi się brzmienie grupy, odmienne od tego zawartego na płycie sprzed kilku lat i bliskie właśnie estetyce elektrycznego etapu Davisa. Już frenetyczny rytm, mnogość pulsów, pewien liryzm emanujący z sekwencji fraz i tonów oraz świetne operowanie sceniczną przestrzenią mogły się podobać. A obserwacja szczególnej formuły pracy zespołu, oświeconej przez dyrygenta improwizacji doskonale wykorzystującej potencjał dużego składu, uczyniły występ Nublu Orchestra przeżyciem niezwykłym. Jeśli sensu festiwali szukać w pokazywaniu publiczności rzeczy na co dzień w Polsce niespotykanych, to Nublu Orchestra okazuje się jedynym takim punktem tegorocznej edycji WSJD. Przed koncertem Mariusz Adamiak zapowiedział, że za rok jazz na WSJD będzie odważniejszy i młodszy niż per saldo na tegorocznej edycji. Miałem deja vu.

[zdjęcia: Piotr Lewandowski]