Podziel się:

IGOR BOXX
Breslau

Pierwsza solowa płyta Igora Pudło aka Igor Boxx absolutnie nie stanowi prostej kontynuacji Skalpela i to nie dlatego, że skonstruowana została jako koncept album odwołujący się do oblężenia Wrocławia przez Armię Czerwoną. Choć środki artystyczne pozostały zasadniczo te same – cut’n’paste, kolaże sampli – a rytmika i melodyka przywołują raz po raz na myśl filigranowe formy Skalpela, to przestrzeń soniczna i dramatyczna otwiera się tu zupełnie nowa i bardziej pojemna. W pewnym sensie, w porównaniu do Skalpela nastąpiło odwrócenie porządku – tam sample i techniki determinowały nastrój muzyki, tutaj punktem wyjścia jest opowieść, której zrealizowaniu one służą. Co więcej, w miks doskonale wplecione są partie klarnetu Mazzolla i gitary Wojtka Bubaka z Sensorrów.

Efektem jest płyta o wciągającej narracji i dużej wrażliwości, rezonująca z zatrważającym doświadczeniem miasta, ale wolna od dydaktyzmu i patetyzmu. Za to uniwersalna, gdyż pozostaje równie komunikatywna po odstawieniu wrocławskiego kontekstu na bok. Na tle częstych ostatnio projektów odnoszących się do przeszłości, w znacznej mierze gloryfikujących i konserwujących martyrologiczną wizję polskiej historii, płyta Igora Pudło jest z zupełnie innej ligi – tej, która ma potencjał wytrzymania próby czasu dłuższego niż wyborcza kadencja.

[Piotr Lewandowski]