Podziel się:

KAPELA ZE WSI WARSZAWA
Wymixowanie

Korzenie wg Kapeli ze Wsi Warszawa nieodłącznie spoglądają w przyszłość, tam poszukując inspiracji i środków wyrazu pozwalających im nie tylko przetrwać, ale nawet wzrastać w czasach, gdy ich pierwotne środowisko już niemal odeszło. "Wymixowanie" podejmuje z otwartą przyłbicą wątek, który na ostatnim dotychczas albumie studyjnym KZWW został jedynie naszkicowany, osadzając ludową polską inspirację w kontekście XXI-wiecznych, elektronicznych brzmień. Choć pokrewieństwo między weselnym oberkowym przytupem a klubową zabawą może wydać się bliskie, w ujęciu Kapeli oraz reinterpretujących ją tutaj artystów, okazuje się jednak bardziej złożone i przede wszystkim płodne. Sprzedawanie (pseudo-) folkloru pod płaszczykiem nowoczesności pozostaje więc domeną Shantela i jemu podobnych, zaś "Wymixowanie" przynosi wciągającą dubową podróż przez Mazowsze i Suwalskie z drobnym wypadem w Sieradzkie.

Muzyka KZWW nie jest bynajmniej łatwym punktem wyjścia dla elektronicznej reintereptacji i ponoć niejeden cybernetyczny wojownik zęby sobie na niej połamał. Na płycie usłyszeć można zarówno takich światowych tuzów jak Transglobal Underground, Zion Train, czy Love Grocer, francuskich Dja ClicK i Recycler, czy też czołówkę rodzimej sceny - Mario Activatora Dziurexa, Wszystkie Wschody Słońca, Praczasa z Masali/Village Kolektiv czy muzyków Vavamuffin, jak też rodzimych twórców na co dzień niezbyt z dubem związanych, jak Kuba Mańskowski (Pneuma) czy praktycznie nieznanych, jak Marcoos i Pluck. Mimo tego, o jej sile stanowią głównie dwa aspekty - odważna i wyrazista wizja, z jaką poszczególni remiksujący podjęli się zadania i spójność albumu zarazem.

Zróżnicowane tempa i koloryt poszczególnych utworów w naturalny sposób składają się bowiem na wręcz zaskakująco płynnie rozwijającą się opowieść. Jej soundsystemowy charakter uwypukla wyeksponowanie różnych remiksów takich utworów, jak W Boru Kalinka, czy A Przed Wroty, bezpośrednio po sobie. W rezultacie, "Wymixowanie" to nie tyle album Kapeli pociętej, poklejonej i oplecionej rytmem przez artystów z różnych stron świata i środowisk, co raczej płyta emanująca inspiracją, jaką muzyka KZWW stanowiła dla tych, doskonale realizujących reinterpretacyjne wyzwanie, twórców. I dlatego słucha się jej świetnie.

[Piotr Lewandowski]